Showing posts with label சினிமா. Show all posts
Showing posts with label சினிமா. Show all posts

Wednesday, 18 July 2012

தமிழ் சினிமாவில் படத்தொகுப்பு



திரைக்குப் பின்னிருக்கும் கலைஞர்களில் முக்கியமானவர்கள் படத் தொகுப்பாளர்கள். அவர்களது படத்தொகுப்பில்தான் ஒரு படத்தின் தன்மை நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. படத்தொகுப்பு என்பது தேவையில்லாத பகுதியை வெட்டி எடுப்பதும், பின் இணைப்பதும் என நம்மில் சிலர் நினைத்துக் கொண்டிருக்கக்கூடும். உண்மை அதுவல்ல.

‘’எடிட்டிங்’ என்றால் என்ன? தேவையில்லாத பகுதிகளை நீக்குதல் என்று அகராதியில் பொருள் அறியலாம். கட்டுரையொன்றை எடிட்டிங் செய்யும் தலைமைப் பத்திரிக்கை ஆசிரியர் தான் பிரசுரிக்க விரும்பாத சொற்களையும், வாசகங்களையும் எல்லாம் நீக்கி விடுவாவரல்லவா? கிட்டத்தட்ட அதே முறையில் குறைபாடு உள்ளதோ, மோசமாகவோ உள்ள காட்சிகளை நீக்குதல் என்ற அர்த்தத்தில்தான் பலரும் ‘ஃபிலிம் எடிட்டிங்’ என்ற செயலை விளங்கியிருக்கிறார்கள். இந்த அடிப்படையில் காட்சிகளை தொகுப்பது, இணைப்பது மட்டுமேதான் ‘எடிட்டருடைய’ பணி என்கிற எண்ணத்திலேதான் இங்கு யாரோ ‘படத்தொகுப்பு’ என்கிற பதத்தை பிலிம் எடிட்டிங்கின் மொழிபெயர்ப்பாக வழங்கியிருக்கக்கூடும். 

ஆனால் ஒரு திரைப்படத்தின் சரியான அர்த்தத்திலான ‘எடிட்டிங்’ தொடங்குவது தேவையற்றதும், குறைபாடானதுமான காட்சிகளையெல்லாம் நீக்கி முடித்தபிறகு, கதையின் சொல்லாடலுக்கேற்ப தேவையானவற்றை இணைத்த பிறகேதான் ‘ரஃப் கட்’ என்றழைக்கப்படுகிற இந்த முதல்கட்ட நிலையின் மொழிபெயர்ப்பாக இருக்கக்கூடிய தகுதி மட்டுமேதான் ‘படத்தொகுப்புக்கு’ உண்டு. ‘ஃபிலிம் எடிட்டிங்’ என்ற ஆங்கிலப் பதத்தின் மொழிபெயர்ப்பே இங்கு காட்சி இணைப்பு என்கிற சொல்லாக பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.’’ என்று மலையாள இயக்குனர் அடூர்கோபாலகிருஷ்ணன் (தமிழில் - இயக்குனர் மீரா கதிரவன்) தனது நூலில் எடிட்டிங் பற்றி குறிப்பிடுகிறார். எனவே காட்சி இணைப்பு என்றே எடிட்டிங்கை அர்த்தப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். 

எடிட்டிங் என்பது ஒரு படத்தின் வேகத்தைக் கூட்டவும், குறைக்கவும் கூடிய நுட்பம் வாய்ந்தது. ஒரு திரைக்கதையை பலவீனப்படுத்தவும், பலப்படுத்தவும் படத்தொகுப்பாளரால் முடியும். காட்சிகள் நகரும் கால அவகாசம் படத்தொகுப்பின் பஙக்ளிப்பால் நீளமாகவோ, குறைவாகவோ மாறும். அப்படி மாறும் போது அந்தக் காட்சி உணர்த்தும் அர்த்தமும் மாறும் எனலாம். 

படங்களை பார்த்த்தும் நம்மால் புரிந்து கொள்ளக் கூடியது திரைக்கதை, பிண்ணனி இசை, பாடல்கள், ஒளிப்பதிவு, நடிப்பு போன்ற நுட்பங்களைத்தான். ஆனால் சமீபகாலமாக படத்தொகுப்பு, இடத்தேர்வு (கலை), சண்டைக்காட்சிகளில் புதிய உத்திகள், க்ராஃபிக்ஸ் காட்சிகள் ஆகியவற்றையும் உன்னிப்பாக கவனிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். 

பெரும்பாலும் திரைக்குப் பின்னிருக்கும் கலைஞர்களை கண்டுகொள்ளும் போக்கு இந்த நூற்றாண்டில் அதிகரித்துள்ளது என்றே சொல்லலாம். திரைக்கு முன்னிருப்பவர்களை விட திரைக்குப் பின்னிருப்பவர்களின் உழைப்பும், நேரமும் கூடுதலானது. ஆனால் சம்பளம் என்று பார்த்தால் சிலரைத் தவிர பலருக்கும் மிகக் குறைவாகவே உள்ளது என்பது சினிமா வட்டாரங்களிலிருந்து வெளிவரும் வேதனையான தகவல். 

வசூலில் சாதனை படைத்த பிரபல ஹிந்தி படமான ஷோலேவில் எடிட்டராக பணியாற்றிய ஷிண்டே வெறும் 2000ரூபாய்தான் பெற்றிருக்கிறார். மிகப் பெரிய வெற்றியைக் கொடுத்த நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட படங்களை எடிட் செய்த அவர் இன்று தாராவியில் ஒரு குடிசைப் பகுதியில் வசித்து வருகிறார். ஏழ்மையில் வாசம் செய்யும் அவரை திரையுலகம் கண்டுகொள்ளவில்லை என்பது வேதனை. 

வெற்றியை மட்டும் ருசிக்கிற திரையுலகம் அதற்கு பின்னிருக்கும் உழைப்பை ஏனோ கொண்டாட திட்டமிட்டு மறந்துவிடுவது உண்மைதான் போலும். விருதுகளும், சாதனைகளும் ஏழ்மையைப் போக்கிவிடுவதில்லை என்ற உண்மை முகத்தில் அறைகிறது. ஒரு படத்திற்கு தரத்தையும், அர்த்தத்தையும் தந்த ஒரு எடிட்டரின் வாழ்வு, இவை இரண்டுமற்று போய்விடுவது கரிபூசப்பட்ட காலத்தின் முகத்தைக் காட்டுகிறது. 

ஒரு காட்சியின் அர்த்தத்தை மாற்றுவதில் படத்தொகுப்பாளரின் பங்கு மிக முக்கியமானது. ஒரு படத்தின் கதை படத்தொகுப்பு மேசையில்தான் முடிவாகிறது என்று ஹாலிவுட் பேட்டிகளில் சொல்வார்களாம். இது போல பரீட்சார்த்த முயற்சிகள் இந்திய அளவில் மிக குறைவு. தமிழில் ஆரண்யகாண்டம் கதை உத்தியில் பேசப்பட்டதற்கு படத்தொகுப்பு முக்கிய காரணம். 

தமிழ்சினிமாவில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லக் கூடிய எடிட்டர்கள் சிலரைப் பார்க்கலாம். 

தானே தயாரித்து இயக்கி பெருவெற்றி பெற்ற நாடோடி மன்னன் படம் குறித்து எம்.ஜி.ஆர். எழுதிய நூலில் எடிட்டர் ஜம்புவைப் பற்றி ‘திரு.ஜம்பு அவர்கள் கடைசி நேரத்தில் செய்த பணிக்கும் அவருடைய நேர்மைக்கும் கிடைத்த பெரும் வெற்றி இது. இந்தக் காலத்தில் யாரும் செய்யாத தியாகத்தைச் செய்து தொகுப்பவர்களின் ஒற்றுமைக்கும், கடமை பெரிது ; விளம்பரமல்ல என்பதற்கும் வெற்றி தேடிந்தந்தவர் திரு.ஜம்பு அவர்கள.’ என்று பாராட்டியுள்ளார். அத்துடன் ‘படத்தின் உயிர்நாடி எடிட்டிங் (வெட்டி ஒட்டி இணைத்தல்) கதை,வசனம், பாடல்கள், நடிப்பு, காட்சி சோடனைகள் மற்றும் எல்லாம் எவ்வளவுதான் திறம்பட இருந்தாலும் எடிட்டிங் சரிவரச் செய்யாமற் போனால் படத்தின் தோல்வி நிச்சயமாகி விடும். 

ஆரம்பத்தில் திரு.ஆறுமுகம் என்பவர் இருந்தார். அவர் சில காரணத்தால் விலகினார். அதன் பிறகு திரு.பெருமாள் அந்தப் பொறுப்பை ஏற்றார். படத்தின் முடிவு நேரத்தில் அவரால் வேலை செய்ய முடியாமற் போன காரணத்தால் வேறொருவர் துணைக்கு நியமிக்கப்பட்டார். அவரும் அதில் தோல்வியுறவே, கடைசியாக வண்ணப்பகுதிகளில் பெரும் பகுதியை எடிட் செய்து கொடுக்கும் பொறுப்பைத் திரு.ஜம்பு அவர்கள் ஏற்றார். அவருடைய விருப்பத்தின் படியும் வற்புறுத்தலின் படியும் தான் அவருடைய பெயரைப் படத்தில் வெளியிடவில்லை.’  என்று ஜம்பம் இல்லாத எடிட்டர் ஜம்பம் குறித்து கூறியிருக்கிறார். 

எடிட்டர் லெனின் உதவி எடிட்டராக பல ஹிந்தி படங்களில் பணியாற்றி பின் தமிழில் காதலன் படத்திற்காக தேசியவிருது பெற்றவர். அஞ்சலி, ஜென்டில் மேன், இந்தியன், காதல் தேசம், ரட்சகன், வாலி, முதல்வன், குஷி, தில், 12பி, உள்ள்ம் கேட்குமே, தவமாய் தவமிருந்து, சென்னை 28, உச்சிதனை முகர்ந்தால் போன்ற தமிழின் மிக முக்கிய படங்களில் மட்டுமில்லாமல் தூவான தும்பிகள், டெய்ஸி, சீசன், தாழ்வாரம் போன்ற மலையாள படங்களிலும் பணியாற்றியவர். இவரும் எடிட்டர் வி.டி.விஜயனும் சேர்ந்து பல படங்களை எடிட் செய்துள்ளார்கள். 
இவர்களை எடிட்டிங் இரட்டையர்கள் என்றும் சொல்வதுண்டு. அதிலும் நல்ல படங்களை மட்டுமே எடிட் செய்வேன் என்று தற்போது குறும்படங்களில் அதிகம் கவனம் செலுத்தி வருகிறார் லெனின். இவரியக்கிய ஊருக்கு நூறு பேர் திரைப்படத்திற்காக சிறந்த இயக்குனருக்கான தேசிய விருது பெற்றவர்.

எடிட்டிங் அறையில் இயக்குனரும் இருக்க வேண்டும், அப்போதுதான் சில சமயங்களில் காட்சிகளை முன் பின்னாக இணைப்பதில் ஃப்ளாஷ்பேக் உத்திகள் போன்றவற்றை நன்கு கொண்டுவர முடியும். ஆயிரத்தில் ஒருவன் சரியும் தவறுமாய் ஆனதற்கு, இரண்டு - மூன்று ஆண்டுகள் கஷ்டப்பட்டு எடுத்த படத்தை எடிட்டிங்கில் உட்கார்ந்து கவனிக்காமல், எடிட்டர் கோலா பாஸ்கரையே பார்த்துக் கொள்ள சொல்லி விட்டு, டைரக்டர் செல்வராகவன் விக்ரம் நடிக்க அடுத்து தான் இயக்கும் மெகா பட்ஜெட் படத்தின் வேலைகளில் பிஸியாகி விட்டதுதான் காரணம் என்று கோலிவுட்டில் பேசப்பட்டது. 

கோலா பாஸ்கரும் மிகச் சிறந்த எடிட்டர். செவன்ஜி ரெயின்போ காலனி, போக்கிரி, யாரடி நீ மோகினி, வில்லு, குட்டி, மயக்கம் என்ன போன்ற படங்களுக்கு எடிட்டிங் செய்தவர். 

இயக்குனரின் நடிகர் என்று சிலரைச் சொல்வதைப் போலவே இயக்குனரின் படத்தொகுப்பாளர் என்றும் சிலரைச் சொல்லலாம். இது போலவே அந்த காலத்தில் எஸ்.பி முத்துராமனுக்கு ஆர் விட்டல், பி வாசுவுக்கு பி மோகன் ராஜ், கே.எஸ் ரவிகுமாருக்கு கே.தணிகாசலம் என்று சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். அந்தவகையில் எடிட்டர் ஆண்டனி இன்றைய பிரபல இயக்குனர்களின் முதல் தேர்வாக இருக்கிறார். 

காக்க காக்க, கஜினி, வேட்டையாடு விளையாடு, சிவாஜி, பீமா, வாரணம் ஆயிரம், அயன், ரேனிகுண்டா, எந்திரன், மதராசப்பட்டினம், பையா, ஏழாம் அறிவு, தெய்வத்திருமகள், நண்பன் உட்பட அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட படங்களில் வேலை செய்தவர். வேகம் என்றால் ஆண்டனிதான் என்று சொல்லும் அளவுக்கு இவருடைய எடிட்டிங்கில் திறமையைக் காட்டியவர். கெளதம் மேனனின் ஆஸ்தான எடிட்டர். கெளதம் தான் இவரை காக்க காக்க படம் மூலம் அறிமுகப்படுத்தியவர். 

’ஒரு நாள் கௌதம்மேனன் என்னிடம் அவசரமாக வந்து ஆடியோ ரிலீசுக்கு நேரமாச்சு ‘காக்க..காக்க’ படத்தில் வரும் ‘என்னை கொஞ்சம் மாற்றி’ பாடலை எடிட் செய்து தரும்படி கேட்டார். நானும் அதைச் செய்து கொடுத்தேன். அந்தப் பாடலில் இம்ப்ரெஸ் ஆயிட்டு ‘முழு படத்தையும் நீயே எடிட் செய்து கொடுத்துடேன்’னு கௌதம் சொன்னார். ஸோ… ‘காக்க… காக்க’ படம்தான் நான் எடிட்டிங் செய்த முதல் முழு படம்ன்னு சொல்லலாம். ‘காக்க காக்க’ ஆரம்பிச்சு இதுவரை அறுபது படங்கள் வரை பண்ணியாச்சு.’ என்று ஒரு நேர்காணலில் ஆண்டனி கூறியிருக்கிறார். 
இயக்குநர் பாரதிராஜாவின் ஆஸ்தான படத்தொகுப்பாளரும், "வேதம் புதிது' படத்திற்கு தேசிய விருது வாங்கியவருமான பி.மோகன்ராஜிடம் உதவி படத்தொகுப்பாளராகப் பணிபுரிந்த கிருத்திகா "உயிரின் எடை 21 அயிரி' படத்தின் மூலமாக முதல் பெண் படத்தொகுப்பாளராக தமிழ் சினிமாவில் தடம் பதித்திருக்கிறார். அவர் கூறுகையில், ’கண்ணை உறுத்தாத எந்தப் படத்தொகுப்புமே சிறந்ததுதான். உலகளவில் மைக்கேல் கான், தெல்மா ஸ்கூன்மேக்கர், ரால்ஃப் டாஸன், பார்பரா மெக்லீன் போன்றவர்களை எனக்குப் பிடிக்கும். 

தியரிப்படி படத்தொகுப்பாளர் ஆண்டனி ("காக்க காக்க', "சிவாஜி', "எந்திரன்', "ஏழாம் அறிவு') தான் பணிபுரியும் படங்களின் படத்தொகுப்பில் கொடுக்கும் கட் எல்லாமே தவறானவைதான். அவர் படத்தொகுப்பு விதிகளை உடைத்துவிட்டு புதுவிதமான ஃபாஸ்ட் கட் என்னும் விதியை உருவாக்குகிறார். ஆனால், அது படத்தொகுப்பு விதியில் இடம்பெற்றிருக்கவில்லை. பாஸ்ட் கட் முறையை அவர் பயன்படுத்துவதால் அது படத்தில் தனித்து தெரிகிறது.
அதன் மூலமும் படத்தின் பார்வையாளனும் அந்த இடத்தில் கதையில் ஒன்றாமல் அந்தத் தொழில்நுட்பத்தில் ஒன்றிவிடுகிறான். இது தியரிப்படி தவறானதுதான். ஆனால், ஒரு படத்தொகுப்பாளரை நோக்கிப் பார்வையாளனை ஆண்டனி நகர்த்தியிருப்பதால் அந்தத் தவறிலிருந்து அவர் தப்பித்துக் கொள்கிறார்’ என்று கிருத்திகா கூறுகிறார். இருந்தாலும் காட்சிகளை வேகப்படுத்திக் காண்பிக்கும் முறையை இன்றைய தலைமுறை விரும்புவதற்கு சாட்சியாக இருப்பவை இயக்குனர் ஹரியின் படங்கள்.  

படத்தொகுப்பாளர் ஸ்ரீகர் பிரசாத் மறைந்த பிரபல ஓவியர் எம்.எஃப்.ஹுசைன், சந்தோஷ் சிவன், ஷாஜி கருண், விஷால் பரத்வாஜ், ஃபர்ஹான் அக்தர் என பிரபல இயக்குனர்களுக்கு படங்களுக்கு இவர்தான் முதல் தேர்வு. எட்டு தேசிய விருதுகளும், ஐந்து கேரள அரசு விருதுகளும், இரண்டு நந்தி விருதுகளும், துபாய் சர்வதேச திரைப்பட விழா விருது என பல விருதுகளை தன் படத்தொகுப்பிற்காக பெற்றவர். 
ஒரு நேர்காணலின் போது "ஒரு எடிட்டர் வெளியே தெரிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஒரு நல்ல படத்தில் எடிட்டிங் வெளியே தெரியாது. இயக்குநரின் ரசனை, காட்சிப்படுத்துதல், அவர் சொல்ல விரும்பியதை, வேகமும் தரமும் குறையாமல் தருவதுதான் ஒரு எடிட்டரின் வேலை. கேரக்டரின் தன்மை, அவர்கள் எப்படி வெளிப்பட வேண்டும் என்பது எடிட்டரின் கையில்தான் இருக்கிறது. சுருக்கமா, எடிட்டிங் டேபிளில்தான் ஒரு படத்தின் சரியான திரைக்கதை உருவாகும்!" என்று கூறியிருக்கிறார். 

"மணிரத்னம் கூட 'அலைபாயுதே', 'கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்', 'யுவா', 'குரு'ன்னு நிறையப் படங்கள் பண்ணியிருக்கேன். தான் கஷ்டப்பட்டு ஷூட் பண்ணினது எல்லாமே படத்தில் வரணும்னு மணி நினைக்க மாட்டார். ஆனா, அந்த ஃப்ளேவர் ரசிகர்களுக்குப் போய்ச் சேரணும்னு தீர்க்கமா இருப்பார்.

நந்திதா தாஸின் முதல் படம் 'ஃபிராக்'க நான்தான் எடிட் செய்தேன். நல்ல சினிமாக்கள் வெளியானால், 'அவசியம் பாருங்கள்'னு போன் செய்து சொல்வார்!" என தான் பணியாற்றிய இயக்குனர்களிடம் கிடைத்த அனுபவங்களை அழகாக சொல்லியிருக்கிறார். 

பல படங்களை இணைந்து டைரக்ட் செய்த கிருஷ்ணனும், பஞ்சுவும் வெவ்வேறு சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், பலரும் நினைப்பது போல் சகோதரர்கள் அல்லர். எஸ்.எஸ்.எல்.சி. தேறியதும், சினிமாத்துறையில் சேர விருப்பம் கொண்டு, அன்றைய பிரபல டைரக்டர் ராஜா சாண்டோவிடம் உதவியாளராகச் சேர்ந்தார். எடிட்டிங் துறையில் பயிற்சி பெற்றார். இந்தக் காலக்கட்டத்தில் கோவையில் கந்தன் ஸ்டூடியோ என்ற சினிமா ஸ்டூடியோ நடந்து வந்தது. இந்த ஸ்டூடியோவைத்தான் பிற்காலத்தில் ஸ்ரீராமுலு நாயுடு வாங்கி, "பட்சிராஜா ஸ்டூடியோ" என்ற பெயரில் நடத்தினார். கந்தன் ஸ்டூடியோவில் லேபரட்டரியில் பணியாற்றிய கிருஷ்ணனும், பஞ்சுவும் நண்பர்களானார்கள். 

அந்த நேரத்தில் ராஜா சாண்டோவின் டைரக்‌ஷனில் "ஆராய்ச்சி மணி" என்ற படம் மனு நீதி சோழனின் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டு தயாராகி வந்தது. இதில் கன்றை இழந்த பசு, கண்ணீர் விட்டபடி அரண்மனைக்கு ஓடிவந்து, ஆராய்ச்சி மணியின் கயிற்றை பல்லால் கடித்து இழுத்து, மணியை அடிக்கவேண்டும்.

இந்தக் காட்சியை பலமுறை எடுத்தும் சரியாக வரவில்லை. எடிட்டிங் துறையில் நன்கு பயிற்சி பெற்றிருந்த பஞ்சுவும், கிருஷ்ணனும் டைரக்டர் ராஜா சாண்டோவிடம் சென்று, அக்காட்சியை எப்படி படமாக்கலாம் என்பது குறித்து யோசனை தெரிவித்தனர். ராஜா அனுமதியளிக்க, பஞ்சுவும், கிருஷ்ணனும் தங்கள் திறமை முழுவதையும் பயன்படுத்தி டிரிக் ஷாட் (தந்திரக் காட்சி) மூலம் அந்தக் கட்டத்தை படமாக்கினர். மாடு கண்ணீர் வடிப்பது, கயிற்றை வாயினால் இழுத்து மணியை அடிப்பது ஆகிய காட்சிகள் தத்ரூபமாக அமைந்தன.

அதைப் பார்த்த ராஜா சாண்டோ, கிருஷ்ணனையும், பஞ்சுவையும் கட்டித் தழுவிக்கொண்டார். "இளைஞர்களாக இருந்தாலும் மிகத் திறமைசாலிகளாக இருக்கிறீர்கள். இனி நீங்கள் உதவியாளர்களாக இருக்கவேண்டாம். இருவரும் சேர்ந்து டைரக்டர்களாக ஆகுங்கள். "பூம்பாவை" என்ற படத்தை டைரக்ட் செய்ய எனக்கு அழைப்பு வந்திருக்கிறது. தயாரிப்பாளரிடம் சொல்லி, அந்த வாய்ப்பை உங்களுக்கு வாங்கித் தருகிறேன்" என்றார். இந்தப்படம் 1944 ஆகஸ்டு மாதம் வெளிவந்து வெற்றிகரமாக ஓடியது.

நடிகர் திலகம் சிவாஜி நடித்த "பராசக்தி", எம்.ஆர்.ராதா நடித்த "ரத்தக்கண்ணீர்", எம்.ஜி.ஆர். நடித்த "பெற்றால்தான் பிள்ளையா" போன்ற படங்கள் பெருவெற்றியைத் தேடித்தந்தன. ஏவி.எம். ஸ்டூடியோவில் உருவான பல சிறந்த படங்கள் கிருஷ்ணன் - பஞ்சு டைரக்ஷனில் உருவாயின. குலதெய்வம், தெய்வப்பிறவி, உயர்ந்த மனிதன், அன்னை, சர்வர் சுந்தரம், குழந்தையும் தெய்வமும் உள்பட பல படங்களை சிறப்பாக டைரக்ட் செய்தனர். கதையை திரைக்கதை ஆக்குவதில் கிருஷ்ணன் முக்கிய பங்கு எடுத்துக்கொள்வார். படப்பிடிப்பை சுறுசுறுப்பாக நடத்தி, "எடிட்டிங்" வேலைகளை கவனிப்பது பஞ்சுவின் பொறுப்பு. சிறந்த நட்புக்கு மட்டுமல்ல இயக்கமும், எடிட்டிங்கும் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கும் இவர்கள் உதாரணமாகத் திகழ்ந்தனர். 

பிரபல திரைப்பட இயக்குநர்களான பீம்சிங், மகேந்திரன், திருமலை மகாலிங்கம் ஆகியோரின் திரைப்படங்களில் எடிட்டராகப் பணியாற்றிய எடிட்டர் பால் துரைசிங்கம் தமிழ், தெலுங்கு, இந்தி திரைப்படங்கள் என மொத்தம் 150 படங்களுக்கு மேல் பணியாற்றியுள்ளார். 

ரோஜா, பம்பாய், தளபதி, இருவர், சேது, பிதாமகன், அமர்க்களம், சந்திரமுகி உள்பட 500க்கும் மேற்பட்ட படங்களுக்கு எடிட்டராக பணியாற்றியவர், சுரேஷ் அர்ஸ். சிறந்த படத்தொகுப்புக்காக 2 முறை தேசிய விருது பெற்றவர். இவர் `மகான் கணக்கு என்ற படத்தின் மூலம் நடிகர் ஆகியிருக்கிறார் என்பது கூடுதல் தகவல்.

சிலரது பெரும் உழைப்பு சிலரால் வெளிவரும். சிலரால் மறைந்துவிடும். அத்ற்கு காரணம் நாம் இயக்குனர்களையும், நடிகர்களையும் முன்னிருத்தி படத்தைப் பார்ப்பதுதான். உதாரணத்திற்கு சுரேஷ் கிருஷ்ணாவின் இயக்கத்தில் சூப்பர் ஸ்டார் நடித்து பெருவெற்றி பெற்ற பாட்ஷா படத்தின் எடிட்டர் கணேஷ்குமார். இப்படத்தின் வெற்றிக்கு முக்கிய காரணங்களில் எடிட்டிங்கும் ஒன்று என்பதைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.

பருத்திவீரனுக்காக தேசிய விருது பெற்ற எடிட்டர் ராஜாமுகமது இதுவரை தமிழ், மலையாளத்தில் 16 படங்களை முடித்துவிட்டார். இவர், யதார்த்தமான கதைகளுக்கு பட்த்தொகுப்பு செய்வதுதான் சவாலானது, கஷ்டமானதும் கூட என்கிறார். 

கமர்ஷியல் படங்களுக்கும், யதார்த்த படங்களுக்கும் கதைக்களத்தைப் போலவே படத்தொகுப்பு விஷயங்களும் மாறுபடும். இளா என்பவர் ஐஃபோன் காமிராவைக் கொண்டே ஒரு குறும்படத்தை முழுவதுமாக உருவாக்கி வெற்றி கண்டிருக்கிறார்.  அந்த அனுபவங்களை அழகாக தொகுத்து அளித்திருக்கிறார். ’எப்படி காட்சிகளை அமைத்தாலும் வேறு வேறுவிதமான பரிமாணங்கள் வருவதைக்கண்டு நாங்களே ஆச்சர்யப்பட்டுக்கொண்டோம். அதிசயித்தோம் எடிட்டிங் என்னும் பெரும் கலை கண்டு.உண்மையைச் சொன்னால் கத்திரி வைப்பதில் தான் படத்தின் ஓட்டம் அமைந்திருக்கிறது. ஆனால் இவையெல்லாம் வெளியுலகில் இருப்பவர்களுக்கு தெரிவதேயில்லை’ என்ற கூற்று எடிட்டிங் பற்றிய இளைஞர்களின் பார்வையையும் பதிவு செய்கிறது. எல்லாத்துறைகளையும் போலவே சினிமா எடிட்டிங்கும் டிஜிட்டல் மயமாகிவிட்டது.  எந்தக் கலையையும் மதித்து உண்மையாக நேசித்து செய்தால் வெற்றியின் கதவு திறந்தே இருக்கும் என்பதற்கு மேற்கணட எடிட்டர்களே சாட்சி. 

அந்தக் காலத்தைப் போலவே இன்னும் சில வருடங்களில் அனைத்துக் கலைகளையும் கற்றுக் கொண்ட ஒருவரே திரைத்துறையில் ஜொலிக்க முடியும் என்ற நிலை வரலாம். அப்போது இன்னும் அதிகமாக தமிழ் திரையுலகம் சாதனை படைக்கும். 

இவள் பாரதி

Sunday, 12 June 2011

தமிழ்சினிமாவின் போக்கு


தமிழ் சினிமாவின் போக்கு நிஜ வாழ்க்கையை பாதிக்கிறதா என்றால் ஆம் என்றுதான் சொல்லவேண்டியிருக்கிறது. காட்சி ஊடகம் மிகப்பெரிய ஆயுதமாகிவிட்ட நிலையில் அதன் மூலம் வெளியாகும் வன்முறை ரசிகனின் மனதில் மிகப் பெரும் தாக்கத்தை உண்டாக்கிவிடுகிறது. தேவர்மகன் ரிலீசான பிறகு தென் மாவட்டங்களில் சாதிக்கலவரம் வெடித்ததும் அதற்கு உலகநாயகன் வருத்தம் தெரிவித்ததும் யாவரும் அறிந்ததே. தேவர்மகனைப் போல பல உதாரணங்கள் சொல்லலாம். எம்.ஜி.ஆர். சிவாஜி படங்களில் மிக குறைவாக இருந்த வன்முறைக் காட்சிகளும், அதற்கொத்த கதைகளும் ரஜினி, கமல் வருகைக்கு பிறகு மெல்ல அதிகரித்து இப்போது வன்முறையே இல்லாத படங்களை விரல்விட்டு எண்ணி விடும் அளவுக்கு வன்முறை பெருகிப் போயிருக்கிறது. 

காதலும் வீரமும் தான் தமிழனின் அடையாளம் என்றாகிவிட்ட நிலையில் இவை இரண்டையும் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு படம் எடுப்பது சாத்தியக் குறைவு எனும் பிம்பம் படர்ந்திருக்கிறது. இங்கே வீரமும் வன்முறையும் கூட தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட்டிருப்பதாக நினைக்கிறேன். வாள்போர், வில்போர் என்று போரில் தனது வீரத்தை வெளிப்படுத்திய சமூகம் சொந்த பிரச்சினைகளுக்காக ஊரையே பழிவாங்குவதும், தனது தேவைக்காக எதையும் செய்யத் தயாராக இருப்பதும் வன்முறை எனக் கொள்ளப்பட்டால் நாம் இன்னும் காட்சி ஊடகத்தை சரியான கோணத்தில் பார்க்க வேண்டியுள்ளது அல்லது இன்னும் விசாலமானா பார்வைக்கு நம்மை உட்படுத்த வேண்டும் என உணர்த்துகிறது.  

வன்முறை என்பதையும் கூட சற்று ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. ஆயுதங்களை எடுத்து சண்டையிடுவது , ஒருவரைத் தாக்குவது மட்டுமே வன்முறை அல்ல. கருத்தியல் ரீதியான ஒவ்வாத மாற்றங்களை சமூகத்தில் திணிப்பதும் கூட வன்முறையின் களம்தான். 

நிழல் உலக வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கிறேன் என்று பெண் கடத்தல், தாதாயிசம், பாலியல் வன்முறை, பழிக்கு பழி வாங்குதல் போன்ற கதைக் களங்கள் மூலம் அதிகம் உணரப்படுவது வன்முறைதான். இரண்டரை மணி நேர படத்தில் கடைசி ஐந்து நிமிடங்களில் கத்தி எடுத்தவன் கத்தியால் தான் சாவான் என்றோ, இந்த நாயகனைப் போல நடந்து கொள்ளாதீர்கள் என்றோ அறிவுறுத்துவது எந்த அளவுக்கு மாற்றங்களை முன்னெடுக்கும் என்பது கேள்விக்குறியாய் இருக்கிறது. 

ஆனால் அதே சமயம் வன்முறையின் சாயல் அல்லாத படங்கள் மக்கள் மத்தியில் வரவேற்கபடாமல் போயிருக்கிறது என்பதையும் ஒத்துக் கொள்ளவேண்டும்.

பாலா, அமீர், சசிக்குமார் ஆகியோரின் படங்களில் வன்முறையின் தாக்கம் அதிகமாக இருந்துவருகிறது. அது மக்களின் வரவேற்பையும் பெற்று ஊடகங்களின் பாராட்டுகளையும், விருதுகளையும் அள்ளிக் குவித்திருக்கின்றன. நந்தா, பிதாமகன், நான் கடவுள், அவன் இவன் ஆகிய பாலாவின் படங்களும், ராம், பருத்திவீரன் ஆகிய அமீரின் படங்களும், சுப்ரமணியபுரம்,  ஈசன் ஆகிய சசிக்குமாரின் படங்களும் ஆயுதங்களின் பின்னாலேயே பயணித்து வெற்றியின் பாதையில் சென்றன. 

இவர்களைத் தொடர்ந்து நல்ல படங்களைக் கொடுத்த இயக்குநர்களும் கூட வசூலுக்காக அல்லது வேறுசில காரணத்திற்காக அடுத்தடுத்து வன்முறை நிறைந்த கதைக்களங்களை நாடிச் சென்றனர்.  சுசீந்திரனின் முதல் படமான வெண்ணிலா கபடிக் குழு படம் நகைச்சுவையோடு கூடிய ரொமண்டிக் கதையைக் கொண்டது. அவரது அடுத்த படமான நான் மகான் அல்ல திரைப்படம் நடுத்தரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவன் எவ்வாறு வன்முறையின் பாதைக்கு இழுத்துச் செல்லப்படுகிறான் என்பதைப் பற்றியது. 

அதே போல் விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா என்ற ரொமாண்டிக் படத்தை இயக்கிய கௌதம் மேனன் நடுநிசி நாய்கள் என்ற ஒரு படத்தைக் கொடுத்தது ஆரோக்கியமான சூழலை ஏற்படுத்துவதற்கு பதில் அதிர்ச்சியையே வெளிக் கொணர்ந்தது. நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் உலகம் இவ்வளவு மோசமானதா என்னும் எண்ணத்தை விதைப்பதாகவே இருந்தது. ஒரு பையன் தன் தந்தையின் தவறான செயல்பாடுகளால் மனரீதியாக உடல்ரீதியாக எவ்வாறு தனது செயல்களை அமைத்துக் கொள்கிறான்? என்று காட்ட நினைத்து சமூகத்தில் இவ்வாறான பிரச்சினைகளும் மலிந்து கிடக்கின்றன என்பதற்கு பதில் அந்த நிலையில் இருக்கும் ஒருவரை அது மேலும் தவறுக்கு தூண்டிவிடுவதாகவே அமைகிறது. 

அப்படியானால் நல்லனவற்றையே எடுத்துக்காட்டி பிரசாரம் செய்ய சினிமாவை ஆயுதமாக பயன்படுத்த வேண்டுமா? என்றால் ஆம் என்றுதான் சொல்லத் தோன்றுகிறது. ஏனெனில் எல்லாவற்றையும் விட காட்சி ஊடகம் அளப்பரியது. சில பல தந்திரங்களை திரையில் பார்த்து தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று விரும்புவர்களுக்கு ஒரு ரெஃபரென்ஸாக இருக்கிறது. 

மொழி, அங்காடித்தெரு, அபியும் நானும், சிவா மனசுல சக்தி, பாஸ் என்கிற பாஸ்கரன், களவாணி போன்ற படங்களும் இதே சமயத்தில் வெற்றி பெற்றன. மக்களின் ரசனைகள் மாறி வருகிறதா? அல்லது இயக்குனர்களின் எண்ணம்மாறி வருகிறதா? எனும் கேள்விக்கு இருவராலும் பதில் சொல்ல இயலாது.  

ஏனெனில் வெற்றியின் சூத்திரம் அடிக்கடி மாறி வரும் வேளையில் சில விஷயங்கள் அபப்டியே மாறாமல்தான் இருக்கின்றன. இன்பம், துன்பம் இரண்டும் கலந்த வாழ்வோட்டத்தில் இளைப்பாறும் சற்று நேரத்திலாவது சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பது ஒருபுறமிருக்க, நிஜ வாழ்வில் ஆக்கிரமித்திருக்கும் அல்லது வெளியே தெரியாமல் இருக்கும் நிழல் உலக கதையையே திரையில் பார்த்து சந்தோஷப்படுவது என்பதும் மக்களின் ரசனை. 

நாம் பார்த்தறியாத, கேட்டறியாத மாந்தர்களின் கதைகள், அவர்களின் வாழ்க்கை முறை இதையெல்லாம் ஆதரிக்கிற காலத்தில் நம்ப முடியாத த்ரில்லர் படங்களையும் ரசிக்கிறது மனம். லிங்குசாமியின் சண்டக் கோழி படத்தில் விஷாலின் அடிதடியைப் பார்க்கும் போது பரம்பரையாக வன்முறையின் ஜீன் கடத்தபடுகிறது என்பதை சொல்லாமல் சொல்லியிருப்பார்கள். 

கதாநாயகன் செத்துப் போவது அல்லது கதாநாயகி செத்துப்போவது அல்லது இருவரும் செத்துப் போவது, கதையின் முக்கியகதாபாத்திரம் செத்துப் போவது இப்படியான முடிவுகளைக் கொண்ட படங்களை திரைக்கதை ஓரளவு நன்றாக இருக்கும் பட்சத்தில் அது வெற்றி பெற்றுவிடுகிறது. பாலா, அமீர், சசிக்குமார் ஆகியோரின் படங்களில் இத்தகைய முடிவுகள் எழுதப்பட்ட சட்டம். 

சிறுவயதில் ஒரு குழந்தை அழுதுகொண்டே இருக்கும் போது உடன் சேர்ந்து நாமும் அழுதால் அழுகையை நிறுத்திவிடுகிறது. திடீரென எதிர்பாரா வேளையில் எதிரே இருப்பவரின் கன்னத்தில் அடித்துவிட்டு அந்த அதிர்ச்சியை பார்த்து ரசிக்கிறது. ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கக் கூடிய வன்மம் தீர்க்கும் எண்ணத்தின் பிரதிபலிப்பே வன்முறையான கட்சியமைப்பைக் கொண்ட படங்களின் தொடர் பயணத்திற்கு காரணம். 

இதையும் கடந்து ராதாமோகன் போன்ற இயக்குனர்கள் மொழி, அபியும் நானும் போன்ற படங்களை எடுக்கும் போது மக்கள் ஆதரவு கொடுக்கத்தான் செய்கிறார்கள். ஆடுகளம் படத்தின் கதைவேறாக இருப்பினும் அதில் ஜெயபாலன் தன்னைத் தானே மாய்த்துக் கொள்வதைப் போல காட்சியமைக்கப்பட்டிருந்தது. அங்காடித்தெரு படத்தில் நம்பிக்கையூட்டும் விதமான காட்சியமைப்பு இருந்ததே அந்த படத்தின் வெற்றி. ஆனாலும் அதில் வரும் இரண்டாவது கதாநாயகி இறந்து போவாள். இதில் ஒரு கதாபாத்திரம் புதிதாக பிறப்பது போல் வரும் காட்சிகளை விட இறந்து போவது போல் காட்டும் போது நாமும் பச்சாதாபத்துடன் இறங்கிவருகிறோம். இதையெல்லாம் வன்முறை என்று சொல்ல வேண்டியதில்லைதான். சமீபத்திய வெற்றியெனக் கொண்டாடப்படும் கோ படத்தில் இருக்கக்கூடிய விஷயமும் வன்முறைதான். அதன் மூலம் உருவாகும் பச்சாதாபம்தான்  படத்தின் வெற்றி.

வாழ்க்கையின் மிக அரிதான கணங்களைப் பதிவு செய்வதைவிட அதனூடே இழையோடும் சோக கணங்களை படம்பிடிப்பதையே மக்களின் ரச்னையும், வெளிவரும் படங்களும் உணர்த்துகிறதோ என்ற சந்தேகம் அதிகரிக்கிறது. 

பசங்க என்ற படத்தை இயக்கி தேசியவிருதுக்கு வித்திட்ட பாண்டிராஜ் அடுத்து தொட்ட கதைக்களம் பழிவாங்குதலின் உச்சமான வம்சம் திரைப்படம். வன்முறை இல்லாமல் படம் எடுக்க இயலாதா என்பதற்கு பதில் வன்முறையின்றி வெளியான படங்களைக் கவனித்தல் என்பதன் சதவீதம் குறைவு. ரேணிகுன்டா, சிந்தனை செய், யுத்தம் செய் போன்ற படங்கள் சொல்ல வருகிற விஷயத்தைக் கூர்ந்து கவனித்தால் நாம் எதை ஆதரிக்கிறோம் என்பது விளங்கும். 

இதைப் போல ஈரம், யாவரும் நலம் போன்ற த்ரில்லர் படங்களும் மன வன்முறையை பிரதிபலிப்பதாக இருந்தது. இதற்கிடையில் யாரடி நீ மோகினி, ராமன் தேடிய சீதை, திண்டுக்கல் சாரதி, பூ போன்ற படங்களும் வெற்றி பெற்றன எனும் போது பலதரப்பட்ட நல்ல கதையம்சம் கொண்ட படங்களை வரவேற்கும் மனநிலை நம்மிடம் இருக்கிறது. காதல், பாசம், உறவுச்சிக்கல்கள், வாழ்வியல் பிரச்சினைகள், வன்முறை, பழிவாங்குதல் இவற்றில் காலங்காலமாய் ஊறித் திளைத்த வாழ்வியல் முறையில் பழிவாங்குதலுக்கும், வன்முறைக்கும், காதலுக்குமே அதிக மதிப்பெண் வழங்கபப்டுகிறது என்பதை மறுக்க இயலாது. 

ஆனால் சில விஷயங்களை தமிழ் சினிமா இதுதான் நிஜம் என கட்டமைக்க முயற்சி எடுக்கிறதோ என்ற அச்சமும் எழாமல் இல்லை. ஏனெனில் திரையில் வரும் கதாபாத்திரத்தில் ஒன்றாக தன்னை நினைத்துக் கொள்ளும் ரசிக மனம் அவனைப் போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுவதை நியாயப்படுத்துகிறது. அரிவாள், வேல், கம்பு, கட்டை இல்லாத படங்களை விரல்விட்டு என்ன? கை காட்டி சொல்வதும் அரிது என்றாகிவிட்டது. பாடலும் அதற்கேற்ப ‘‘நான் அடிச்சா தாங்க மாட்ட‘‘ என்று மிரட்டுகிறது. 

புதிய களங்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் இயக்குனர்களை நாம் ஆதரிக்காத போது ஒரே களத்தில் உருவாகும் படங்களை நாம் கொண்டாடும் போது இந்த வன்முறையின் பயங்கரமும், பழிவாங்குதலின் தீவிரமும் நம்மையும் பீடித்தபடிதான் இருக்கப்போகிறது. தமிழ்சினிமா வன்முறையைக் கட்டமைக்க அதன் ரசிகர்களான நாமும் ஒரு காரணம் எனும் போது இனி என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதையும் நாமேதான் முடிவு செய்ய வேண்டும். நாம் முன்னெடுக்கும் ரசனை மாற்றம் நிச்சயம் தமிழ்சினிமாவின் ரசனையை மாற்றும். விதிகளைக் கட்டுடைக்கும்.  

இவள் பாரதி

Wednesday, 4 May 2011

வானம் - கொஞ்சம் புதிய கோணம்

எப்போதும் போல் ஐந்து பாடல்கள், நான்கு சண்டைக்காட்சிகள், அம்மா செண்டிமென்ட், தீவிரவாதம், குத்துப்பாட்டு என்று எடுத்தாலும் திரைக்கதை பயணிக்கும் திசையில் சற்று புதிய கோணத்தை பதிவு செய்திருக்கிறார் இயக்குனர் க்ரிஷ். இவர் தெலுங்கில் எடுத்து வெற்றி பெற்ற 'வேதம்'  படத்தின் ரீமேக் தான் தமிழில் வானமாகியிருக்கிறது. 

கதைச்சுருக்கம்
மதவெறி பிடித்த இந்துக்களால் தாக்கப்பட்டு கர்ப்பத்திலிருக்கும் தன் குழந்தையை இழக்கிறது பிரகாஷ்ராஜ் - சோனியா அகர்வால் தம்பதி. தன் அண்ணியின் குழந்தை இறந்து போனதால் வீட்டைவிட்டு ஓடிப்போகும் நசீர் சென்னையில் இருப்பதாக தகவல் கிடைக்க பிரகாஷ்ராஜும் சோனியாவும் சென்னை வருகின்றனர். 

வட்டிப்பணம் கொடுக்காததிற்காக தன் மகனை உப்பளத்தில் வேலைக்கு இழுத்துச் செல்லும் பண முதலையிடமிருந்து தன் மகனை மீட்க போராடும் சரண்யா தனது கிட்னியை விற்க தன் மாமனாருடன் சென்னை வருகின்றார்.
தன் பரம்பரையில் எல்லோரையும் போல தன் மகனும் ராணுவ வீரனாக வேண்டும் என்று ஆசைப்படும் தாயிடம் தான் பாடகனாக, கிடாரிஸ்டாக வேண்டும் என்று தன் குழுவோடு முயற்சிக்கும் பரத் அண்ட் க்ரூப் சென்னைக்கு ஒரு லைவ் நிகழ்ச்சிக்காக வருகிறது. 

பாலியல் தொழிலை தனியாக தொடங்க வேண்டும் என ஆசைப்பட்டு தன் அக்காவுடன் அனுஷ்கா சென்னைக்கு வருகிறார். 

அறநூறு கோடிக்கு சொந்தக்காரியான பெண்ணை பொய் சொல்லி காதலிக்கும் சென்னையிலிருக்கும் குப்பத்து இளைஞன் சிம்புவின் கதை. 
இப்படி ஐந்து திசைகளில் பயணிக்கும் கதையானது மருத்துவமனையில்  ஒரே புள்ளியில் இணைகிறது. பெங்களூர், தூத்துக்குடி என்று வெவ்வேறு ஊர்களில் தொடந்தும் கதை சென்னைக்கு எப்படி வந்து சேர்க்கிறது? அவர்களின் நோக்கம் நிறைவேறியதா? மருத்துவமனையில் வைக்கப்பட்ட தீவிரவாத தாக்குதலில் எல்லோரும் தப்பினார்களா? என்பதே மீதி கதை. 


படத்தின் பலம்
படம் ஆரம்பிக்கும் போதான டைட்டில் கார்டு அனிமேஷனை பாராட்டலாம். 
சிம்புவுடன் சந்தானம் வரும் காமெடிக் காட்சிகள் (செயின் திருடும் காட்சிகள், போலீஸ் ஸ்டேசனில் பேசும் காட்சிகள்)
ஆங்காங்கே நறுக்கு தெறித்த வசனங்கள். 

ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் தனித்தனி பாத்ரூம் இருக்கு நாங்க எங்கையா போவோம்? - திருநங்கை பேசும் வசனம்
பொய் சொல்றது ஈசி. ஆனா உண்மை பேசுறது கஷ்டம் - சிம்பு பேசும் வசனம்
அப்பாவிகளை கொடுமைப்படுத்துற எல்லாருமே டெரரிஸ்ட்தான் - பிரகாஷ்ராஜ் வசனம்
போலீஷை நம்பக் கூடாது. குழந்தையைக் காணாம்னு கம்ப்ளைன்ட் கொடுத்தா பொண்டாட்டியைக் காணாம போகப் பண்ணிடுவாங்க - கணேஷ் பேசும் வசனம்
இவரு பெரிய பாரதிராஜா. ஸ்க்ரீனுக்கு பின்னால இருந்து ஒளிஞ்சு பாக்குறாரு - சந்தானம் பேசும் வசனம்
பணம் இருக்குறவன் சிரிக்க மாட்டான். விசில் அடிக்க மாட்டான். ஜாலியா அனுபவிக்க மாட்டான். போறப்ப பணத்தை எடுத்துட்டா போகப்போறான் - சந்தானம்
உங்க கனவுகளை ஆசைகளை எங்க மேல திணிக்காதீங்க - பரத் பேசும் வசனம்
நாங்க கழட்டிட்டு செய்ற வேலையை நீ யூனிபார்ம் போட்டு செய்றியே, வெக்கமா இல்லை - அனுஷ்கா பேசும் வசனம். 
இப்படியாக வசனங்களுக்கு க்ளாப்ஸ் பறக்கிறது. 

யுவனின் பாடல்கள். அதிலும் குறிப்பாக 'தெய்வம் இருப்பது எங்கே' என்ற தீம் பாடல் அருமை. அதன் வரிகளும். படத்தில் வரும் முக்கிய கதாபாத்திரங்கள். சரண்யா, சரண்யாவின் மாமனார், பிரகாஷ்ராஜை கைது  செய்யும் காவல்துறை அதிகாரி, பரத்தை ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றும் சிங் இப்படியான கதாபாத்திரங்கள் பேசப்படும் படி இருக்கின்றன. எப்போதும் காதல் செய்து திருமணத்தில் முடிந்து, அல்லது காதல் நிறைவேறுவது அல்லது தோற்று வேறு ஒரு பெண்ணை மணப்பது   இப்படியான சலிப்பில் இருந்து சற்றே விலகி க்ளைமாக்சில் வித்தியாசம் காட்டி இருப்பது இவையெல்லாம் படத்துக்கு பலம். 

படத்தில் பலவீனம்
படம் ஆரம்பித்து ஒருமணி நேரம் வரை கதை எந்த திசையில் போகிறது என்பது தெளிவாக புரியாதது.

முஸ்லீம்களையே எப்போது தீவிரவாதிகளாகக் காட்டுவது. அதை ஒரு முஸ்லீமே எதிர்ப்பது போலவும் காட்டுவது.  பாடல்களில் கண்ணைக் கூசச் செய்யும் ஒளிப்பதிவுக் காட்சிகள். சில கிளிஷே காட்சிகள். சினிமாவுக்கான சில பார்முலாக்கள். தேவையில்லாத கிளாமர் காட்சிகள்.

ஆனபோதும் ஆண்டனியின் எடிட்டிங் க்ளைமாக்ஸ் காட்சிகளில் பரபரப்பை அதிகப்படுத்துகிறது. படத்தில் பணியாற்றிய தொழில் நுட்ப கலைஞர்களுக்கு பாராட்டைப் பெற்றுத்தரும். 

வானம் - கொஞ்சம் புதிய கோணம்.
-- 
இவள் பாரதி

Tuesday, 19 April 2011

தமிழ் சினிமாவில் ஒப்பனை


தமிழர்களின் பழங்கலைகளில் ஒன்றான தெருவில் நிகழ்த்தப்படும் தெருக்கூத்திலே துவங்கி வீதி நாடகம் முதல் மேடை நாடகம் வரை தன் பயணத்தை மேம்படுத்திக்கொண்டே வந்த ஒப்பனைக் கலை சினிமாவில் தவிர்க்க இயலாத இடத்தைத் தக்கவைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.
ஒப்பனை மிகச் சிறந்த கலை. ஒப்பனை செய்பவர்கள் ரசனைத் தனமை அதிகம் கொண்டவர்கள். ஒப்பனைக் கலைஞர்கள் சினிமாவின் பல்வேறு பிரிவில் பணியாற்றுகிற இயக்குனர், ஒளிப்பதிவாளர், கலை இயக்குனர், இசையமைப்பாளர், ஒலித்தொகுப்பாளர், ஆடை வடிவமைப்பாளர் இப்படி பலரையும் சார்ந்து இயங்கக்கூடிய மிக முக்கியமான பணியினைச் செய்பவர்கள்.

கலைகள் அறுபத்து நான்கில் கவின் கலைகள் என்பவற்றில் ஓவியம், ஒப்பனை ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன. அதாவது அழகான தோற்றத்தைக் கொண்டு அமைவது என்பதாகும். சொல்லும் செய்திக்கு அழகையும், நேர்த்தியையும் கொடுப்பது மட்டும் ஒப்பனையின் நோக்கம் அல்ல. அது கதாபாத்திரத்தின் தன்மைக்கும், கதாபாத்திரம் நிகழ்த்துகிற காலத்துக்கும் ஏற்றவாறு இருக்க வேண்டும் என்பதும் முக்கியமே.
ஒப்பனைக் கலைஞர்களே கூட ஆடை வடிவமைப்பாளர்களாகவும், சிகையலங்கார கலைஞர்களாகவும் இருக்கலாம் அல்லது இவையனைத்தையும் தனித்தனி பிரிவினரே கூட கவனிக்கலாம்.

ஒப்பனையின் நோக்கம் என்பது கதாபாத்திரத்திற்கு பொருத்தமான ஒப்பனையச் செய்வதே. ஒப்பனை என்பதை காட்சிப் புனைவு என்றும் கூட சொல்லலாம். மிகைப்படுத்தல் என்று பார்த்தால் தெரியாது. அப்படிச் சொல்வதும் பொருத்தமானதாக இருக்காது. ஆனால் மிகைப்படுத்தப்பட்டு இயல்பாகக் காட்சிப்படுத்தும் தன்மை ஒப்பனைக் கலைஞர்களையே சாரும்.
அந்தகால தமிழ்சினிமாவில் தொடங்கி ஒப்பனையின் பல்வேறு பரிமாணங்களை இன்று வெளிவந்திருக்கும் சினிமா வரை காண முடிகிறது. பாரதியார், வீர பாண்டிய கட்டபொம்மன், ஒளவையார் என அத்தனை பேரையும் சினிமாவில் பார்த்து அறிந்து கொண்டவர்களே அதிகம்.

இன்றைய தமிழ்சினிமாவில் ஒப்பனை குறித்து எடுத்துக் காட்டிச் சொல்லக் கூடிய பல திரைப்படங்கள் வந்துகொண்டிருக்கின்றன. எப்போதும் நகைச்சுவை நடிகராகவே பார்த்துப் பழக்கப்பட்ட வடிவேலு சிம்புதேவன் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இம்சை அரசன் 23ம் புலிகேசி படத்தில் அரசனாக நடித்திருப்பார். அதை நாம் ஏற்றுக் கொள்ளும் விதமாக அவரது ஒப்பனையும் மிக அருமையாக அமைந்திருக்கும். இரண்டு கதாபாத்திரங்களில் நடித்திருப்பவர்களுக்கும் மிகச் சரியான வேறுபாட்ட வடிவேலுவின் நடிப்பு உணர்த்தியிருந்தாலும் ஒப்பனைக்கு மிக பங்கு இருக்கிறது.

ஒப்பனை பற்றி பேசும் போது உலக நாயகன் கமலின் பல்வேறு திரைப்படங்களை உதாரணமாகக் கூற முடியும். குறிப்பிட்டுச் சொல்லக் கூடிய படங்கள் அபூர்வ சகோதரர்கள், அவ்வை சண்முகி, இந்தியன், தசாவதாரம் போன்றவை. இந்தியனில் வயதான தாத்தாவாக மிக அழகாகக் காட்டப்பட்டது ஒப்பனையால்தான். அதிலும் அவ்வை சண்முகியில் கமல் ஏற்று நடித்த பெண்பாத்திரமானது பெரிய வெற்றியை தேடித் தந்தது. ஒப்பனைக் கலைஞர்கள் வெளிநாடுகளிலிருந்து வரவழைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்பட்டது. தசாவதாரம் படத்தில் பத்து கதாபாத்திரமும் வெவ்வேறுவிதமான ஒப்பனையைக் கொண்டிருக்கும். அதிலும் ஃபிலிட்சர் என்ற வில்லன் காதபாத்திரம் ஏற்றிருந்த ஒப்பனை தத்ரூபமாக ஒரு அமெரிக்கனை கண்முன் நிறுத்தியது. அதே போல் கமல் செய்திருந்த ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் ஒப்பனையின் கடும் உழைப்பில் உருவானவை என்பது ரசிகர்களைப் பரவசப்படுத்தியது.

ஒப்பனை என்பது மிக அவசியமான ஒன்றாக மாறிவிட்டது. ஒப்பனை என்பது ஆடை வடிவமைப்பு, ஆடை நிறத் தேர்வு, சிகையலங்காரம், முகப்பூச்சு ஆகியவற்றை கொண்டதாக கூறப்பட்டாலும் நிகழ்வு நடைபெறும்  இடம், சூழல், வெளிச்சம், பிண்ணனி, காலகட்டம், பழக்கவழக்கம், கல்வி, நோக்கம், பணி போன்ற பல்வேறு விஷயங்களை உள்ளடக்கியது என்பது சினிமாவை உற்றுக் கவனிப்பவர்களுக்கு எளிதில் விளங்கும்.

கைலியை தொடைக்குள் மேல் ஏற்றிக் கட்டி பருத்தி வீரனில் பார்த்த கார்த்தி பையா படத்தில் இல்லை. பையா படத்தில் அவரது தோற்றம் பளிச்சென்றிருந்த்து.

பாலாவின் சேது படத்தில் விக்ரமின் கடைசி நேரக் காட்சிகள், நாடோடிகள் பட்த்தில் சசிக்குமாருக்கு கண் புருவத்திற்கருகில் வெட்டுக்காயம் ஒன்று ஏற்பட்டு மெது மெதுவாக படம் முடியும் வ்ரை காயமாறும் காட்சிகள், எந்திரனில் சிட்டியாக வரும் ரஜினியின் காட்சிகள் போன்றவை நினைவில் நிற்பவை.

ஒப்பனைக் கலைஞர்களுக்கான விருதுகளும் சமீபகாலமாகக் கொடுக்கப்பட்டு வருகின்றன.

1970களில் ஒரு ஒப்பனைக் கலைஞராக தன் திரையுலக பயணத்தைத் துவங்கியவர்தான் சில்க் ஸ்மிதா. ஒப்பனைக்கென தனியாக கலைஞர்களை வைத்துக் கொள்ளாமல் தானே ஒப்பனை செய்து கொள்வாராம் நாடகத்திலும், சினிமாவிலும் தனக்கென தனி சாம்ராஜ்யம் அமைத்த டி.பி.ராஜலட்சுமி.
முதன் முதலில் அமெரிக்காவில் 1948ஆம் ஆண்டுதான் விருதுகளுக்கான பிரிவில் ஒப்பனைக்கு இடம் கிடைத்தது. இதுவரை தமிழில் கமலின் ஹே ராம்(2000) படத்திற்காக சரிகாவும்,  பாரதி(2001) படத்திற்காக பி.கிருஷ்ணமூர்த்தியும், சமீபத்தில் நம்மகிராமம்(2011) படத்திற்காக இந்திரன் ஜெயன்சும் ஒப்பனைக்காக தேசிய விருது பெற்றவர்களாவர்.

ஒப்பனை என்பது கறுப்பு நிறத்தவரை சிகப்பாக காட்டுவது என்பது போய் சிகப்பாக இருப்பவரை கருப்பாகக் காட்டுவதும், சண்டைக் காட்சிகளில் அடுத்தடுத்த படப்பிடிப்பின் போது முந்தைய காட்சியின்ன் தொடர்பு துண்டிக்கப்படாமல் கவனித்து ஒப்பனை செய்வதும், உயரமானோரைக் குள்ளாமாகக் காட்டுவதும், உயரம் குறைவானோரை உயரமாகக் காட்டுவதும், வயதானோரை இளையோராகக் காட்டுவதும், இளையோரை வயதான ஆளாக்க் காட்டுவதும், அழகாகக் காட்டுவதும், அழகின்றி காட்டுவதும் ஒப்பனையே.

ஒப்பனையை ஒரு ப்ரஃபஷனல் படிப்பாக எடுத்துப் படிக்கும் அளவுக்கு அதன் தொழில்நுட்பம் வளர்ந்திருக்கிறது என்று சொல்லலாம். ஆனால் இன்னும் அவர்களை இரண்டாம் நிலை ஊழியர்களாகவே கருதுவதை தவிர்க்கலாம். விஜய் டிவி ஆண்டுதோறும் வழங்கும் திரையுலகத்திற்கான விருதுகளை நடிகை கவுதமியும், பானு யோகேஷும் பெற்றுள்ளனர்.

ஒப்பனைக்குள்ளேயே மேக் அப், காஸ்ட்யூம், ஹேர் ஸ்டைல் எனப் பலவாறான பிரிவுகள் வந்துவிட்டது. இவை அனைத்தும் சேர்ந்ததுதான் ஒப்பனை என்பதையும் நாம் ஒப்புக் கொண்டே ஆக வேண்டும்.

ஒரு கதாபாத்திரத்தின் தன்மையை சிறிதளவும் சிதைக்காமல் அதே நேரம் சற்று மிகைப்படுத்தலுடன் கூடிய ஒப்பனைகள் சமீபகாலத்தில் வரத் துவங்கியுள்ளன. சினிமா என்பதே ஒரு ஒப்பனை சார்ந்த தொழிநுட்பம் என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளும் நாம் ஒப்பனைக்கலைஞர்களையும் அப்படி மதிக்க வேண்டும் என்பதையும் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியது அவசியம்.

இவள் பாரதி


இவளின் உலகத்திற்குள்
வந்திருக்கும் உங்களுக்கு
நன்றியும்..வாழ்த்தும்..


அமைதி,அழகு,தனிமை

உங்களின் விருப்பம் எது?